Қалды ғой!

Қалды ғой!жүрек шіркін байланып! 
Айталмай жүр,өзіне өзі алданып! 
Қара суды,қара өлеңмен өрнектеп! 
Жүрмін,өтірік сөзідерге алданып. 
Қалды ғой!сезім деген сармандай, 
Жыйналса,жүрек түбіне жарылардай! 
Сағыныш боп!өзгелерге айтылардай! 
Тарих боп,том-том боп,мына өмірде, 
Архив бетерінен өленім табылардай! 
Өзен боп,тасыған байғус жүрегімді, 
Сумен шайып жүрегімді әкетсе екен. 
Біреуде жүрғой!мойнына мініп алып. 
Ғашықтықтан,тұмшалап байлап алып! 
Ғашықтарды көрдім ғой айқайлаған, 
Қоса гөр деп,таңіріне мың жылаған! 
Қыйналып жатып тосумен ағылардай... 
Қалды ғой!шын ғашықтық сәнен де, 
Екінің бірі айталар сөзбенен де, 
Кешегі,Қозы мен Баяндар-ау қайда? 
Қосылдырмай да,жерге көміп кеткен, 
Бүгінгі ғашықтықтың сыйқы мынауда, 
Қалмай қайтсін,барі де қалады ғой!