Ей өмірім

Ей өмірім мен саған өкпелімін, 
Жанымды қыйнайсың текке менің. 
Жүрегімнің жартысы басқа жанда, 
Сондықтан жүрегімді жек көремін. 
Ей өмір мен семен әлі күресемін, 
Бітсе дағы денемдегі күшім менің. 
Аспаныңнан жауыныңды төксен дағы, 
Бәрібір мен байғұс-ау?гүлдемеймін. 
Ей өмір мен неге рас бақытсызбын. 
Қасымда жүргендермен санаспаймын. 
Кейде өзім тенізше толқыймын кеп, 
Арнама сыймайтын жартасқа ұрам кеп. 
Ей өмірім төгіліп жатыр тамшыларым, 
Кім саған сылайды екен жан шуағын. 
Өкінішпен өмірім менің өтіп жатыр, 
Мен неге осынша өмірден камығамын. 
Ей өмірім сауалдарым көп сұрақтарым, 
Жауабын бермей жүрегімді жылатқансың, 
Қыймайсын неге маған бір бақытыңды, 
Неге өкпелетесің назік жанымды тек. 
Ей өмірім неге сонша мен күрсінемін, 
Күрсінемін жанымнан шықсын мұңым. 
Ақын жандар бақытты бола алмайтынын, 
Мына жұртым осыны мәнгі білсін деймін.